อยากได้แหวนเหรอคุกเข่าสิ ตอนที่ 46

ฉันชื่ออิซ่า บอร์เจีย ลูกสาวของหัวหน้ามาเฟีย ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งคอร์วิน่า พ่อฉันกังวลว่าฉันจะวู่วามแต่งงานกับผู้ชายผิดคน เขาเลยจัดการหมั้นหมายฉันกับลูก้า ทายาทดาวรุ่งแห่งตระกูลมาริโน่ มันเป็นการแต่งงานแบบคลุมถุงชนก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันเลือกอะไรไม่ได้ อย่างน้อยที่สุด ฉันก็สามารถเลือกแหวนที่ฉันชอบได้ ดังนั้น ฉันเลยไปงานประมูลของมาเฟีย เมื่อแหวนเพชรวงนั้นปรากฏขึ้นในฐานะเครื่องประดับชิ้นสุดท้ายของค่ำคืน ฉันยกป้ายประมูลขึ้น แต่ก่อนที่ค้อนจะเคาะปิดการประมูล เสียงหยิ่งยโสเสียงหนึ่งก็ดังมาจากด้านหลัง“ยัยบ้านนอกอย่างเธอ คิดว่าจะมาแข่งกับฉันได้งั้นเหรอ ทำตัวให้ฉลาดหน่อย แล้วออกไปซะ”ทั้งห้องประมูลเงียบกริบอยู่ครู่หนึ่ง เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงชัตเตอร์กล้องที่ดังรัวอยู่ทั่วห้อง ฉันหันไปมอง และเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดราตรีสีทองเว้าสูง ริมฝีปากของเธอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มสบาย ๆ ราวกับเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้ ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไร ผู้ประมูลก็รีบปิดการประมูลทันที “ปิดการประมูล ขอแสดงความยินดีกับคุณโซเฟีย โลเปซ ผู้ชนะประมูลชิ้นสุดท้าย แหวนดวงดาวนิรันดร์”ฉันขมวดคิ้วแน่น และความโกรธก็พุ่งขึ้นมาในอกทันที “คุณปิดการประมูลก่อนเวลา คุณได้ทำตามกฎของที่นี่ไหม" โซเฟียหันมามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาของเธอเฉียบคมราวกับคมมีด“กฎเหรอ”เธอหัวเราะเย็นชา “ไม่เอาน่า ฉันเป็นน้องสาวทูนหัวคนโปรดของลูก้า มาริโน่ ที่นี่ ฉันคือคนตั้งกฎ” ฉันอดหัวเราะไม่ได้ ช่างบังเอิญอะไรอย่างนี้ ที่แท้เธอก็คือน้องสาวทูนหัวของคู่หมั้นฉันนี่เองฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาเขา “ลูก้า น้องสาวทูนหัวของคุณเพิ่งแย่งแหวนหมั้นที่ฉันเลือกไว้ไป คุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไง”