ฉันเห็นเลขอายุขัย ตอนที่ 30

ซูเฉิน คือคนส่งของธรรมดาที่วันหนึ่งได้รับความสามารถพิเศษ คือสามารถมองเห็น “ตัวเลขอายุขัย” ตัวเลขที่บ่งบอกเวลาที่เหลืออยู่ของคนแต่ละคนได้ เธอเริ่มใช้ความสามารถนี้ในการช่วยเหลือคนรอบข้าง บางครั้งก็ดีนะ เช่น ช่วยเตือนให้คนที่อายุขัยใกล้หมดได้ใช้เวลาที่เหลืออย่างคุ้มค่า หรือป้องกันอุบัติเหตุ แต่ก็มีด้านมืดของมันด้วย บางคนโดนเลขนั้นหลอกหลอน บางคนกลัว บางคนใช้อำนาจของเลขนั้นเป็นเครื่องมือ ก่อปัญหาทั้งกับตัวเองและคนอื่น ๆ ซูเฉินเองก็ต้องเผชิญกับคำถามหนักใจ ถ้าเธอเห็นเลขอายุขัยของใครสักคนแล้วอยากช่วย แต่ไม่สามารถทำได้ จะทำยังไง? ถ้าเลขของตัวเองโผล่ออกมา เธอจะทำอย่างไรกับชีวิตและเวลา? เธอจะยอมรับโชคชะตาหรือจะพยายามเปลี่ยนมัน? เรื่องดำเนินไปทั้งในแง่การช่วยเหลือ การเผชิญหน้ากับความกลัว รวมถึงผลกระทบทางจิตใจที่ตามมาเมื่อรู้ว่าเวลาของคนอื่น หรือของตัวเอง มีจำกัด